• Viernes, 23 de Febrero de 2018

Dos invernos propios

Vivimos, como dixera o poeta García Montero, nos invernos propios

Da postverdade impostada

Un non deixa de sorprenderse de encontrar máis orde no caos, que  nesa sucesión de actividades que denominamos realidade.

Das frases con sentido

A Política está enferma. O Papa Francisco proclama dende Perú, unha das frases máis sinxelas, pero tamén de maior contundencia.

Das fondas farturas

Hai tantos sistemas de difusión de noticias como de consumidores

Dos tempos de Nadal

Chegou xa o tempo de Nadal. As instalacións da luces

De realidades e apariencias

Ás veces semella que vivimos, ou algúns así o pretenden, dentro de perfectos e desinfectados hologramas.

De declaracións e urnas

algúns días rematan mellor do que comezan. Dunha proclamación unilateral

Dos lumes e das choivas

Por fin chegaron as choivas. Que sensación de abrigo produce escoitar o son monótono e repetido, de evocacións tan machadianas, da choiva nos cristais

Das viaxes simbólicas

Non hai viaxes máis temerarias e arriscadas que aquelas que se empezan

Da importancia dos plans B

Semella que se chegou demasiado lonxe. A demasiadas revolucións e con demasiadas frontes, que quedaron rotas e que dificultan unha reconstrución inmediata

Das fuxidas paralelas

cando un vive nas nubes, o uso de alas faise completamente necesario

Das voces únicas

Poderíamos falar de moitas cousas. Dicir, por exemplo,