sábado 04.04.2020

Na procura da memoria viva da parroquia de Bamio

Dende alomenos o século XVII, no entorno do que é hoxe a praia do Campanario de Bamio, existían fornos de cerámica que servían para confeccionar diferente tipo de louza. Algúns restos deses utensilios (uns pensados para o uso e outros para a decoración) aínda se conservan por esa zona. En Bamio non había barro.

Os fornos atopábanse no entorno da praia do Campanario
Os fornos atopábanse no entorno da praia do Campanario

Dende alomenos o século XVII, no entorno do que é hoxe a praia do Campanario de Bamio, existían fornos de cerámica que servían para confeccionar diferente tipo de louza. Algúns restos deses utensilios (uns pensados para o uso e outros para a decoración) aínda se conservan por esa zona. En Bamio non había barro. A materia prima destes fornos viña de río abaixo, da zona de Dena e Meaño, tal e como queda constatado na documentación que se conserva sobre a historia destes fornos tan simbólicos. Estas e outras historias, con testemuñas directas, son as que busca a historiadora Bea Comendador a través dunha iniciativa que se pon en marcha mañá mesmo a través da Asociación de Mulleres Rurais de Bamio. A cita é ás nove da noite na Casa da Cultura. “É unha primeira toma de contacto para ver como os veciños da zona responden. O que queremos é recoller a memoria viva da parroquia, ver se a xente recorda este asunto e ir traballando tamén na información sobre os restos que aínda quedan”, sinala Bea Comendador. E é que ela mesma recoñece que “tanto a zona de Bamio como indo máis hacia aló, hacia Catoira, é un terreno sobre o que non se ten falado moito, aínda por explorar”.
A historiadora apela á memoria dos veciños. “Algúns aínda se lembrarán dos louceiros e dos seus nomes, algúns eran coñecidos” e advirte que “tamén estaría ben saber se conservan algunhas desas pezas na casa, porque sei de boa tinta que algunhas deses mesmos deseños se poden adquirir en tendas”. E é que a cerámica elaborada en Bamio chegou a ter tanta sona como a que hoxe en día pode ter a de Buño. “O que pasa é que aquí non se traballou na súa perservación”, sinala Comendador.
Os fornos que descansaban no entorno da praia do Campanario e a chegada de barcazas a ese lugar son, ademais, un excelente exemplo do tráfico que sempre existiu na Ría de Arousa e no río Ulla como exemplo de vía de comunicación básica nas operacións comerciais.

Comentarios