• Martes, 25 de Septiembre de 2018

Previr antes que lamentar...

Despois do sucedido na celebración do “Marisquiño”, en Vigo, estamos situados fronte

Despois do sucedido na celebración do “Marisquiño”, en Vigo, estamos situados fronte a un antes e un despois no referido á celebración de eventos festivos multitudinarios sobre todo relacionados co mundo do espectáculo e as grandes citas musicais. Ao final, afortunadamente, a gravidade do incidente non acadou o cualificativo de “mortal”, aínda que hai varias persoas hospitalizadas, algunha delas con pronóstico reservado e outras graves.
No noso país somos máis dados a lamentar que a previr e, tamén hai que dicilo, ás veces os requisitos burocráticos teñen máis de formalización engorrosa que de elemento de incentivo á seguridade de calquera espectáculo por pequeno que sexa provocando, por desgraza, o efecto contrario ao desexado e en lugar de servir como mecanismo de prevención se vexa como un obstáculo a sortear de calqueira forma posible.
De tódolos xeitos, no tema do accidente do “Marisquiño”, estamos asistindo a un espectáculo bochornoso protagonizado por dúas administracións de signo político distinto, e enfrontado, que non deixan de se pasar a pelota da responsabilidade sobre a orixe do problema que non é outro que o mal estado no que, ao parecer, se atopaban as infraestruturas sobre as que se ubicaba o público asistente ao concerto do rapeiro mallorquín Rels B.
Volvemos estar ante unha situación que, polo seu dramatismo, expresa fielmente o que pasa no modelo democrático do noso país, moi distinto doutros do norte de Europa aos que deberiamos mirar de cando en vez, e que revela ás claras como o enfrontamento político-competencial entre dúas institucións (Concello de Vigo e Autoridade Portuaria, neste caso) fai que “quede a casa sen barrer” e dea como resultado máis de 400 feridos de diversa consideración porque unha infraestrutura para uso civil se colapse e provoque un número tan alto de vitimas.
A filosofía da procura do ben común e dos principios deontolóxicos que deberían rexir a política orientados a acadar o mellor para os administrados se transforma nunha loita sin cuartel, onde todo vale, con tal de acadar uns obxetivos: a mellora da calidade de vida dos cidadáns? Non, perxudicar ao contrario para que abandone o poder ou non chegue a ocupalo… Un auténtico despropósito.
Cando se fala da rexeración democrática no noso país, da necesidade de que o cidadán recupere a confianza nas institucións e nos seus representantes públicos (si algunha vez a tivo) pasa precisamente por mudar de modelo de comportamento dos nosos responsables políticos para que o obxectivo sexa o progreso social do ser humano e a defensa do ben común, ou non?