• Sábado, 22 de Septiembre de 2018

De declaracións e urnas

algúns días rematan mellor do que comezan. Dunha proclamación unilateral

Dos lumes e das choivas

Por fin chegaron as choivas. Que sensación de abrigo produce escoitar o son monótono e repetido, de evocacións tan machadianas, da choiva nos cristais

Das viaxes simbólicas

Non hai viaxes máis temerarias e arriscadas que aquelas que se empezan

Da importancia dos plans B

Semella que se chegou demasiado lonxe. A demasiadas revolucións e con demasiadas frontes, que quedaron rotas e que dificultan unha reconstrución inmediata

Das fuxidas paralelas

cando un vive nas nubes, o uso de alas faise completamente necesario

Das voces únicas

Poderíamos falar de moitas cousas. Dicir, por exemplo,

Das consabidas rutinas

chega Setembro. Semella que o verán vai tempo que quedou atrás.

Das visións diversas

Despois do sucedido en Barcelona, empeza unha lenta dixestión que intenta poñer patas arriba tanto o que sucedeu coma o que deixou de suceder.

De dramas e barbaries

Hai situacións que, por más que formasen parte de hipotéticas tramas

Das crises superadas

Case por Decreto, pero declararon oficialmente, que a crise foi finalmente derrotada. Xa non hai crise por ditame da UE. Unha especie de Faise  Saber, con parafernalias e trompetas, para xeral coñecemento da cidadanía. 

De xuizos e valores

rajoy compareceu ante a Xustiza. É o primeiro presidente

De vacacións e feridas

Comezaron as marabillosas rutinas das sagradas vacacións.  A reconfortante tempada de desidia ao borde do mar, que dicía a canción, e tamén aqueles baños de mar.

De sentidos e carencias

Dicía a miña avoa, que tiña pouca universidade, pero moito sentido común, que como andarán esas cabesiñas, para dicir o que din! E que pasan cousas que semellan formaran parte dun programa de cámara oculta.