Xosé CAstro Ratón

Días de encrucillada e honra

honrar, coa simbólica Medalla Castelao, a traxectoria de servizo á comunidade galega de Camilo Nogueira, do grovense Javier Olleros e outras persoas que fan, día a día coa súa labor cotiá, agrandar o noso patrimonio inmaterial e a identidade de país diferenciado; e facelo na data que lembra o plebiscito histórico do Estatuto de Galiza primixenio é boa ocasión para reparar na encrucillada histórica do momento, a perspectiva do futuro e, daquela, decatarse da necesidade de avanzar máis alá dos límites da norma autonómica en vigor, facendo uso da súa propia capacidade de impulsar o debate e revisión, para dotarnos dun “marco político que recoñeza o que somos, unha nación sen estado, para que as decisións relevantes estean nas mans da cidadanía galega e avanzar unha sociedade máis democrática, plural, capaz de responder ás demandas da mocidade, do feminismo, da diversidade, da emerxencia ambiental, que aposte pola innovación, que garanta o dereito ao uso pleno da nosa lingua, o coidado das persoas maiores, que blinde os dereitos das mulleres, preserve os servizos públicos e a xeración e reparto xusto da riqueza”.

A música do verán

Certo é que se polo índice da calor tomásemos esta referencia, tempo hai que xa andamos no verán.

Un pobo con historia

Un museo que vai máis alá do seu asentamento físico en Santiago para penetrar todos os currunchos da xeografía galega e, como parte dela, petar na porta da implicación de todos e cada un dos concellos do país.Estender e agrandar este Museo do Pobo Galego é causa colectiva dun pobo con historia propia.

O galego na radio británica

Moito antes, por resultar de xustiza na memoria histórica do mérito deste intelectual e activista do galeguismo republicano, no outono de 2009 inaugurouse unha rúa municipal na súa honra que, consensuada coa familia residente aquí entre nós, foi escollida no entorno do restaurante Plácido, así rotulado tamén no seu recordo.Agora, indirectamente, chega outro recoñecemento á súa pegada histórica en favor da cultura e do idioma das e dos galegos.

Lectura infinita

Desafíos para unha época de transformación tecnolóxica e cultural na que se albisca un cambio de paradigma no concepto de lectura e, por tanto, tamén nos hábitos sociais relacionados con ela.

E a saúde, como vai?

Entre estes eventos eludíbeis sitúan á crise climática, definida pola OMS como “a máis grande ameaza para a saúde que enfronta a humanidade”.

Historias para escapulirse

Escapulirse, pretérito imperfecto do verbo pronominal escapulir é, no sentido figurado, significación de escapar dun sitio con disimulo para non ser visto.

Auga recóndita

Esta efeméride anual que nesta ocasión escolleu o lema “Augas soterradas: facer visíbel o invisíbel”, leva ás costas xa trinta anos por acordo da Conferencia das Nacións Unidas sobre Medio Ambiente e Desenvolvemento, celebrada en 1992 na cidade brasileira de Río de Xaneiro; sen dúbida un dos fitos históricos máis importantes nas proclamas institucionais, e na loita pública, por protexer a integridade do medio natural común. Tres décadas que non foron quen de forzar aos organismos internacionais a tomar medidas eficientes na política hidrolóxica, afectada pola emerxencia climática coa alteración dos patrón de chuvia, a ordenación do territorio, a crecente demanda deste ben natural pola actividade agrícola e industrial; e, máis aínda, para responsabilizarse da protección das augas subterráneas que representan o máximo interese para a seguridade das sociedades, cuxa existencia non sería posible sen estes recursos acuíferos.

Marco laboral de seu

Ollando á pasada heroicidade do sindicalismo galego; sen dúbida, o sangue obreiro derramado está a ferver de carraxe.

Audiovisual e igualdade lingüística

hega a hora da verdade no Congreso das e dos Deputados que teñen sobre a mesa a tarefa relacionada co debate e aprobación do Proxecto de Lei Xeral de Comunicación Audiovisual.

Malestar social

O malestar social no ámbito estatal español está no máis alto do podio europeo.

A gadoupa do tigre

Alén diso, e do innegábel aldraxe aos nosos dereitos lingüísticos e culturais; é intolerábel que, precisamente co noso diñeiro, se monte toda unha operación manipulada para encher de beneficios ao negocio privado que impón resultado.Porén, entre as celebracións lembremos a versión dese vello rito ancestral dos pobos orixinarios da nosa contorna, agora baixo a conmemoración cristiá da Candeloria, a festa na que se “casan os paxariños”, día da marmota na tradición exportada ao alén mar americano, data de previsión meteorolóxica en base a valorar se neste día o tempo chora “a metade do inverno está fóra; se chora ou ri, o inverno está por vir, e se chora ou fai vento, inda o inverno está dentro”.

A porta do inferno

Velaí está aínda, medio século despois, ardendo sen parar como se dun facho olímpico se tratase.

Os camiños da Gallaecia

O propósito é crear o segundo itinerario lúdico e cultural máis importante do noroeste peninsular, despois do Camiño de Santiago.

Prognóstico de aninovo

Prognóstico é anuncio de algo que vai ocorrer ou de como vai ocorrer, baseándose en certos sinais.

A notoriedade dunha palabra

A primeira é o significante, o xeito fonético ou imaxe acústica dun determinado vocábulo.

Identidad colectiva no deporte

Afianzan a identidade colectiva e contribúen á cohesión social, pois o deporte no só e fonte de saúde, tamén axuda a vertebrar a sociedade e tende lazos de amizade e solidariedade.

Comedores de castañas

Isto é así, como se ten documentado sobradamente; até que chegou aquí o cultivo da pataca e do millo traído da colonización dos territorios das civilizacións propietarias do continente americano.

Arqueoloxía da ignominia

Velaí, ignominia é palabra para sinalar esa cousa que avergonza ou humilla á sensibilidade democrática e humana; é o estado dos verdugos que perderon o respecto da historia pola súa conducta homicida ou, na honra das vítimas, a constatación da acción mala ou inxusta que se comete con alguén; e dicir, con moitos.

Dereito ao tempo propio

Non interesa o acordo, iso é a cuestión.A iniciativa de uso do tempo, concertada no foro barcelonés antes referido, promove unha declaración que asinan preto dun cento de organizacións mundiais activas na investigación e impulso de políticas do tempo, demandando a inclusión nos textos legais dun recoñecemento para que o “dereito ao tempo sexa un dereito da cidadanía”; e polo tanto se cumpra xa cos acordos europeos evitando a existencia de fusos horarios non aliñados cos reloxos biolóxicos e a descompensación horaria que se padece co actual sistema, co seu impacto negativo na saúde.

1 2 3 4 5